„A może wyższe to zwycięstwo

                    Nad czasem i nad przyciąganiem − 

                    Tak przejść, by nawet cień najlżejszy, 

                    Tak przejść, by nawet cień na ścianie

   

                    Nie został…

                                        Może by tak − odmową

                    Zmóc? Z luster wykreślić się i z czasu?

                    Przez Kaukaz wzorem Lermontowa

                    Przemknąć, nie poruszywszy głazów?

   

                    A może − wyższa to pociecha,

                    Móc palcem Sebastiana Bacha

                    Organowego nie tknąć echa?

                    Tak zetleć, by ni szczypty prochu

  

                    Na urnę…

                                        Może oszustwem − trwanie

                    Zmóc? Wypisać siebie z ziemskiej roli?

                    Po czasie jak po oceanie

                    Przemknąć, nie poruszywszy toni…”

                                        [Maryna Cwietajewa. Przeł. J. Salamon].