Za tysiąc lat

Za tysiąc lat
wszystkie kopuły czas wyrówna
i nikt nie będzie znał już naszych imion

dzisiaj na gwiazdy patrząc i na fale
oddech taimy przed świętym obrazem
ale już w naszym oddechu się czai
nicość

wstrzymany oddech to tylko jest próba
czasu gdy oddech w nas zaniknie wcale
i kiedy z lasem i gwiazdami razem
będziemy kroplą na skrzydłach cheruba
śmierci

wszystko czym żyjesz - a podobno pięknem
żyjesz - tak mówią - nic nie będzie znaczyć
okowy wieczności pękną

więc póki jeszcze możesz na to patrzyć
na szafirowe głębokości nieba
to patrz ty próchno
- i tylko tego ci trzeba

Jarosław Iwaszkiewicz

XXXII

"...niebo gwiaździste nade mną,
prawo moralne we mnie..."
I.K.

Widzę co nocy bezdeń czarniawą
W górze nad nami,
Niebo ogromne z mgławic kurzawą
Drżące gwiazdami.
Strachem przejmuje głębina wieczna,
Czarny jar boga,
W wichrze tworzenia rozwiana mleczna
Słoneczna droga.
Lecz przerażenie większe porywa,
Gdy spojrzę w siebie,
Bezprawnych orbit spieniona grzywa
Jaźń mą kolebie.
Tam nie wirują mgławice, ziarna
Narodzin wielu,
Noc nieprzejrzana, bez dna i czarna
Immanuelu!

Jarosław Iwaszkiewicz

Znowu upadać na błotną ziemię

Znowu upadać na błotną ziemię,
Na zgniłe liście,
Słuchać, jak z sykiem gniazdo swe zwija
Wąż nienawiści,

Dotykać ręką zetlałych drzewin,
Zmarłych porostów,
Grzybów oślizłych, czerwonych, żółtych,
I całych w krostach.

I sobie widzieć tylko zwinięte,
Skłębione grzechy,
Chciwość i pychę, i cudzołóstwo,
Żądzę uciechy.

I nad drzewami obnażonymi
Nic - tylko chmury.
Lecz patrzeć, patrzeć, patrzeć bez przerwy,
Ciągle do góry.

Jarosław Iwaszkiewicz

Grudzień

Sen

... sen ma świat udzielny
śród otchłani nazwanych bytem i nicestwem

Adam Mickiewicz

Bo ze snu wszystko spływa
niby mgła z przełęczy
i tylko wierzchy smreków
czy też macki anten
tuman przeszłości ludzie niewyraźni
ciała stłoczone jak żołnierze w łaźni

Po jednej stronie tłok skłębionych rzeczy
o których prawdzie nic nie mogę wiedzieć
rośnie w dolinie
Czy to byt ta mglistość?

Po prawej stronie przełęczy nicestwo
nicość (le nèant)
w tamtą stronę
strącam co chwila
każdą myśl
każde czucie
każdą kulę
każdy krzyż

Unicestwiam siebie
i znów się rodzę
z soku wysokich traw
minionych spraw
zagranych śmierci

czegoś co zwą miłością
kwiatów i drzew

Ale nic zniszczyć nie potrafię
i wszystko żyje
wstaje z otchłani
i woła

Jakaż harmonia brzmi w tamtej dolinie
w dolinie nicestw

chociażbym zniszczył wszystko
nawet siebie
zostanie ta muzyka sfer

wzór matematyczny
równanie wieczności

którą na próżno
spycham
spycham
w tamtą stronę

Gdybyż tylko śnić
między dwiema
przepaściami

Jarosław Iwaszkiewicz

Piosenka dla zmarłej

Wszystko jest bez sensu,

Wszystko pogmatwane

Jak te winorośle,

Gąszcze cmentarniane.

Wszystko, co się złączy,

Znowu się rozłączy,

Na kształt pogmatwanych

Na cmentarzach pnączy.

Wśród wielkiej miłości

Wszystko jest poczęte

I wszystko - bez sensu -

Lecz bardzo jest święte.

Która leżysz w trumnie

Pomiędzy kwiatami

Wiedz, że Dionizos

Modli się za nami.

Wiedz, że przyjdzie święty,

Ramieniem ogarnie,

Wszystkie wytłumaczy

Przebyte męczarnie.

Bo sens nie w szarpaniu

Ani jest w radości,

Ale w cierpliwości

I wielkim czekaniu.

Niech cię wiec nie zdziwią

Obłoki ni zorze,

Wszystko jest na chwile

I wszystko jak morze.

Wszystko jest od Boga

I do Boga droga

Niby Jakubowa

Drabina uboga.

Niechże ciebie w grobie

Nic nie niepokoi:

Nocką mroźny miesiąc

Nad mogiłą stoi.

A wiosną - co wiosny -

Przez lata i wieki

Kwiaty na mogile

Podniosą powieki.

Wnet pogasną liście -

Wszystko trwa tak krótko,

Ja się też przytulę

Do ziemi cichutko.

Zapomnieni dawno

Wyrośniem kwiatami,

Bowiem Dionizos

Modli się za nami.

Jarosław Iwaszkiewicz

Jak to łatwo jest deptać

Jak to łatwo jest deptać
upadłe wielkości
czy to jest zadanie poetów
rozbijać rozbite trumny?

jakże łatwo wymyślać
obcemu
schowawszy się za mur
obrońców sprawiedliwości

Ale być sprawiedliwym
w godzinie pogardy
podnieść głos
gdy wszystkie lisy schowały się do nory
zawołać głośno
kiedy wszyscy szepcą

o jakże mało jest takich
którzy to potrafią

Jarosław Iwaszkiewicz