Dydaktyka

Nauczyli mnie prosto się trzymać
i głowę nosić jak pan
i karku przed nikim nie zginać
niech lepiej już skręcą mi kark
Nauczyli, bo taka jest kolej
lecz pytam, kto rację tu ma
czy ten, który pięścią na odlew
czy ten, co miał rację a padł
Nauczyli, że wolność i prawda
najdroższej warte są krwi
a teraz sam uczę się kłamać
wszak ten tylko wolny, kto żyw
Nauczyli i jak tym poradzę
co chcą z nienawiści się wściec
że wrogom znów przyjdzie wybaczyć
wszak Bogu wybacza się śmierć
I uczyli, że miłość zwycięży
wszak wierna za życia po grób
i za plecami chowali oręże
bo wierny to trup
I uczyli gdzie mądrość nocuje
jak złotem opływa i lśni
a przecież przygarnął ją wujek
co karmi bezpańskie psy

Marek Tercz

Dokąd nas zaprowadzisz, Panie

Dokąd nas zaprowadzisz, Panie

Bez bagażu i bólu głowy

I gdy nic nam na drodze nie stanie

Czy będziemy mogli zacząć na nowo

Bo wiesz, u nas nie zawsze jest słońce

Choć przed deszczem nas chroni parasol

Czasem jednak przemoczy nam serca

Inny deszcz, co spływa po twarzy

Więc nas zabierz bez tych uśmiechów

Co dzień rano zostawianych na lustrze

I bez śniadań, w pośpiechu by zdążyć

Na kolejny autobus do jutra

Bo my tu tak do jutra, do zaraz

Do pierwszego i do wakacji

Rozliczając geniuszy z geniuszu

A zjadaczy chleba z kolacji

Więc już jutro zaprowadź nas, Panie

Bez bagażu i bólu głowy

I gdy nic nam na drodze nie stanie

Spróbujemy zacząć na nowo

Marek Tercz

Jeszcze dzień

Jeszcze dzień, jeszcze dwa wszystko się odmieni
Wszystko się ułoży jak w kartach
A na razie choć czekamy jutra jak zbawienia
A na razie w tygodniowym rachunku sumienia
Rozgrzeszamy się z poniedziałku

Jeszcze dzień, jeszcze dwa, gdy nie braknie nam wiary
Zawrócimy do źródeł rzeki rwące
A na razie bezpiecznie płyniemy na fali
A na razie marząc o gorącym źródle zażywamy kąpieli gorącej

Jeszcze dzień jeszcze dwa, tak mijają lata
Ziemia wciąż się kręci dokoła
My płyniemy z falą na północ, południe
Unoszeni wiarą, że może już jutro ujście rzeki okaże się źródłem

Jeszcze dzień jeszcze dwa, ktoś tu do nas przyjdzie
Ktoś tu przyjdzie, zbyt długo czekamy
A na razie róbmy co do nas należy
A na razie, kark jeszcze nisko zginając
Starych bogów w progu witajmy

I choć starych bogów zastąpili nowi
To i tak kark po staremu się zgina
Od poniedziałku co trwa do soboty
I jak zawsze zbyt wcześnie rano się zaczyna tą samą modlitwą

Że może już jutro wszystko się odmieni, ułoży jak w kartach
Więc będziemy szukać jutra jak zbawienia
Od samego rana aż do końca świata...

Marek Tercz