"Wiele się obecnie mówi o – świetnie nam znanych dzięki bolywoodzkim filmom – Indiach, o ambicjach i dążeniach ich elity politycznej. Tak się złożyło, że w wędrówkach po Szpargalii znalazłem wycinek z tygodnika „Forum”, który przedrukował (1985 nr 27) za „Paris Match” rozmowę z Alainem Daniélou (1907-1994), francuskim muzykologiem, indologiem, tłumaczem, autorem ponad 30 książek o indyjskiej muzyce, religii i kulturze. Daniélou (pseudonim Shiva Sharan) 40 lat poświęcił studiowaniu historii, filozofii, świętych tekstów i muzyki indyjskiej, 15 lat spędził w świętym mieście Benares, był uczniem najsławniejszych braminów, wtajemniczonym w tajemne praktyki hinduizmu (zob. https://pl.wikipedia.org/wiki/Alain Daniélou; https://www.alaindanielou.org/). Oto garść jego obserwacji, anegdot i opinii:
–Mahatma Ghandi wymyślił koncepcję niestosowania przemocy i ta jego koncepcja przyczyniła się w rezultacie do jednej z największych rzezi w dziejach. Ghandi w bardzo młodym wieku został wysłany na naukę do Anglii, ukończył tam prawo i został adwokatem w Londynie. Wychowany podobnie jak Nehru, na ideach angielskiego romantycznego socjalizmu, niewiele rozumiał ze zhierarchizowanego świata hinduskiego, którego nienawidził i który starał się zniszczyć. Wypracował pewną idealistyczną koncepcję, zdolną porwać tłumy, ale utożsamiał tę koncepcją z samym sobą i swą ukrytą żądzą władzy.
–Ghandi wzbudzał we mnie wręcz odrazę.
–Kiedy Ghandi stanął na czele Kongresu zaaprobował brytyjski plan podziału Indii, który doprowadził do straszliwych rzezi. Rezultatem były miliony zabitych oraz fala uciekinierów, z których wielu zmarło z głodu i epidemii. Tymczasem ponad połowa muzułmanów nadal mieszka w Indiach, co świadczy o tym, że podział kraju nie był konieczny. Mimo to Ghandi wciąż powtarzał swą śpiewkę o niestosowaniu przemocy.
–Podobno to przywódca muzułmański Ali Jinnah doradził mu życie w ubóstwie jako środek na zdobycie popularności wśród mas hinduskich. Ghandi podróżował trzecią klasą, ale w specjalnie dla niego wyposażonym wagonie, który kosztował majątek. Podobnie wszystkie wioski, w których mieszkał rzekomo wśród pariasów, były specjalnie dla niego budowane, bądź też były to prawdziwe wioski, skąd wypędzono autentycznych niedotykalnych zastępując ich zaufanymi ludźmi.
–Nowi przywódcy Indii żyli w wyimaginowanym świecie idei dziewiętnastowiecznego romantycznego socjalizmu, uważali hinduizm, za coś zacofanego i archaicznego. Dlatego właśnie ortodoksyjni Hindusi, wszyscy ci bramini i ludzie wykształceni, wśród których żyłem w Benares, byli znacznie bardziej wrogo nastawieni do Kongresu niż do Anglików. Nie mieli nic przeciwko temu, żeby królowa angielska była zarazem królową Indii, pod warunkiem, że nie będzie się zbytnio wtrącała do ich życia społecznego i religijnego. Przerażał ich natomiast socjalizm Nehru i idee Ghandiego. Oto dlaczego, kiedy zginął Ghandi, w Benares zapanowała powszechna radość.
–Nie było żadnych powodów, żeby pozbywać się radżów. Prowincje rządzone przez radżów były jedynymi regionami Indii, gdzie wszystko funkcjonowało, jak należy, gdzie wszystko było nowoczesne, a jednocześnie zachowywano tradycje. Radżowie cieszyli się taką popularnością, że trzeba było wydać specjalną ustawę zakazującą wyboru byłych radżów do parlamentu. Po czym przysyłano na ich miejsce członków Partii Kongresowej, których nikt nie znał i którzy sami nie mieli pojęcia o prowincji, jaką przyszło im rządzić.
– System kastowy opiera się na zasadzie równowagi – stanowej, rasowej, kulturowej, zasadzie niemieszania się ze sobą, tak aby każdy mógł zachować własną kulturę, język i religię oraz zasadzie „podziału pracy”, czyli podziału zawodów.
–Niedotykalni to czyściciele kloak, grabarze, ludzie zajmujący się wyprawianiem skór, rzeźnicy; ponieważ tyfus, ospa, cholera występują tam w stanie endemicznym, ludzie ci muszą mieszkać poza granicami skupisk ludzkich i należy unikać z nimi bezpośredniego kontaktu. Ale ten, kto opuści środowisko niedotykalnych i nie wykonuje zajęcia zaliczanego do tej kategorii, staje się znowu dotykalnym.
– Prezes koncernu Bata, zaopatrujący w buty 750 milionów Hindusów jest milionerem a jednocześnie formalnie należy do kasty niedotykalnych, ponieważ ma do czynienia z wyrobami ze skóry.
–Zajmujący się kremacją zwłok w Benares należą do jednej z najniższych warstw społecznych a zarazem zaliczają się do najbogatszych ludzi w mieście.
–Kiedy jeden z przyjaciół i uczniów Ghandiego chciał się ożenić z bardzo piękną sprzątaczką, sądząc, że w ten sposób dokona wielkodusznego czynu, matka wybranki dumna ze swojej kasty rzuciła się na niego z miotłą krzycząc: „Moja córka nie wyjdzie za żadnego z tych przeklętych braminów”.
–Przekleństwo przewoźników nad Gangesem: „Bodajbyś w następnym wcieleniu był braminem”.
http://www.tomaszgabis.pl/2025/09/15/o-generale-pinochecie-jako-wampirze-stosunkach-jorge-louisa-borgesa-z-dyktatorami-uznaniu-urszuli-koziol-dla-poetyckigo-talentu-ezry-pounda-i-gottfrieda-benna-rozrachunku-z-przeszloscia-w-rfn-o/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.