Nurt

W przygodnie zasłyszanym śpiewie,
W wietrze, co liść o liść potrąca,
Harmonia jest, o której nie wiesz,
Wieczna jak noc, co trwa idąca.

Ogromnym nurtem wciąż przepływa
I ciemne fale czasu toczy.
I przez nią pada w proch Niniwa.
I przez nią gasną moje oczy.

Paweł Hertz

Katarynka X

Z tego świata, co mi dany,
ledwo wybrałem dwie wiosny,
staw o świcie zwierciadlany,
pewno kilka wierszy prostych,
w których ptak ze skwirem spada,
mgły się włóczą w ciepłe noce,
kiedy rzeka głośno gada,
kiedy wiatrak nie klekoce.

Z tego świata, co mi dany,
ledwo wybrałem dwa rymy,
dom rodzinny zrujnowany,
sen w puszystym futrze zimy.
Z każdym rokiem mniej mi trzeba,
ucho coraz mądrzej słyszy,
oko widzi więcej nieba,
usta zastygają w ciszy.

Paweł Hertz

Usnąć

Usnąć. Usnąć. Usnąć. Usnąć
W noc bez celu i rachuby
I z gliniastą ziemią tłustą
Niezniszczalne zawrzeć śluby.

A nad ranem obudzony,
Ciężki sen spędzając z powiek,
Przez krzyk orła, charkot wrony
Słuchać, jak się krząta człowiek.

Śmierć dla próby. Sen dla próby.
Dzień nadchodzi. Mara pryska.
Jeszcze skrzypi powróz gruby
I połyska pętla śliska.

Paweł Hertz