„Pomimo wszelkich zaprzeczeń
najgłębiej myślący filozof naszego wieku, Schopenhauer, kochał
się w jakiejś Niemce, która trzymała go pod pantoflem, która
była głupią
nieskończenie i która niewarta była zamiatać
pokoju wielkiego filozofa. Fakt to dość
wymowny. Człowiek ten
przez całe życie przeklinał tę miłość – a jednak poddawał
jej
się przez całe życie. Myślę o Schopenhauerze, bo nikt może
spokojniej nie przypatrywał się życiu nad niego, nikt więcej,
realniej i prawdziwiej nie cierpiał".
(12 VI 1888).
