Joseph Joubert I

Uszy i oczy są bramami i oknami duszy.
… Rodzą się starcami.
Czy słuchasz zachowujących ciszę?
… Gdzie oskarżyciele prawie zawsze są winnymi.
Koniecznym jest by było coś świętego.
W tych czasach gdy umysły są niespokojne.
Namiętności przychodzą jak ospa i szpecą pierwotne piękno.
Musi wyznać swą mroczność.
Jeden lubi mówić to co wie, a drugi to co myśli.
Wyobraźnia jest okiem duszy.
Bóg jest miejscem gdzie nie pamiętam reszty.
Kompensować absencję pamięcią.
Jasność umysłu nie jest dana we wszystkich wiekach.
I wtedy znak sprawia, że zapominamy o oznaczanej rzeczy.
Wiek w którym ciało stało się subtelne, a umysł stał się toporny.
Cienie na murze, osądy, przypuszczenia.